Hoş Bulduk!

“Kuşlara benzer kelimeler odana dolarlar bir akşam. Nereden gelirler bilinmez. Kah çığlık çığlığadırlar, kah sesleri işitilmez.” Cemil Meriç Bu Ülke ‘de böyle anlatıyordu yazı macerasını.

Bir yazıya başlarken, metin ifadesinin en zor kısmı giriş bölümüdür. Duygu ve düşüncelerin kafada toparlanıp, onların düzenli bir şekilde beyaz sayfaların üzerine vira bismillah diyerek bırakılması, hakikaten benim gibi biçarelerin fevkinde bir meseledir. Hele birde anlatacağınız hadiseler insanlara yön verecek konulardan ibaret veya şahıslara ait biyografi yazıları ise zorlukları hepten çıkmaza sürükler…  İşin içine birde (mesuliyet duygusu mu desem yahut vicdan mı desek bilmiyorum), İnsanın içine zakkum gibi oturan ya olmadıysa ya onun hakkını veremediysek duygusu karışırsa… İş tamamen üç bilinmeyenli denklemi arındırıyor.

Bazen her şeyin yerli yerinde olduğu vakitlerde olmuyor değil. Her şey derya deniz… Baktığınız her nesne yelpaze gibi açar kendini ve buyur, beni de yaz der. O an akla öyle ilginç olaylar gelir ki hemen kâğıt kaleme sarılası gelir insanın.

Kelimeler ve insan. Her şey hafızaya yerleşiyor kuşların odaya dolması misali. Sıra hafızadaki renk armonisinin ifadesine geliyor ki evet, işin tıkandığı yer burada başlıyor. Ah giriş bölümü ifaden mümkün olsa da vira bismillah desek ama ne mümkün… Düşün düşün nereden başlasam diye, sen düşüncelere dalıp giderken, kuşlar çoktan uçup kaybolu veriyor. Geride bir iki tüy… İnsan ve geride kalanlar

Aslında bu yazıyı Yenidenbirgun.wordpress.com adlı blog sitesi için takdim yazısı olarak kaleme almaya niyetlenmiştim ama metine nerden başlayacağıma bir türlü karar veremedim…

Sitemiz içerik olarak; Yönetim ve organizasyon, Toplam Kalite Yönetimi, İşletmelerde Stratejik yönetim, kalite yönetiminin Temelleri vs. derslerinin notları, bazen İnsan kaynakları amacı, işletmelerde insan kaynaklarının önemiyle alakalı yayınlanmış makaleler yine işletmeyle alakalı pratik bilgilerden oluşan araştırmalar yayınlanacaktır…

Bir takdim Yazısı yazacaktım ama ne mümkün sahife tükenme noktasına geldi. Ben bir türlü içeriğe giriş yapamadım. Yaz sil, yaz sil… Sonunda pes etmek durumunda kaldım. Kalem yazmaktan bende sahifeleri yırtmaktan usandım.

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s